Ευχαριστούμε για άλλη μια φορά τον καλό συνάδελφο "andurarum" για την τόσο πολύτιμη συνεργασία του και την τόσο επιτυχή και σοφή "επικαιροποίηση" του μύθου του Κύκλωπα.

ΚΑΝ' ΤΟ ΟΠΩΣ Ο..... ΚΑΝΕΝΑΣ!

Κάθε φορά που βλέπω δημοσκοπήσεις για εκλογές λατρεύω πάρα πολύ το σαφές προβάδισμα του Κανένα στις προτιμήσεις των πολιτών. Μάλιστα, αντί να το βρίσκω προβληματικό, διασκεδάζω αφάνταστα στην σκέψη ότι σε μια χώρα που κάποτε έφτιαξε ολόκληρο μύθο για τον Κανένα, το να κερδίσει κάποια στιγμή και τις εκλογές, μπορεί να αποτελεί μια καθ’ όλα σοβαρή πιθανότητα. Και τί θα γίνει η δημοκρατία μας, θα μου πείτε; Θα καταρρεύσει το πολιτικό σύστημα και θα πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας;

Πριν από μας για μας, τα είχε λύσει αυτά ο ίδιος ο μύθος, αλλά πολύ πιο αναλυτικά ο Ευριπίδης, ο οποίος έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα άποψη για τον Κανένα. Έτσι στο σατυρικό του δράμα «Κύκλωψ» (1) μας δίνει μερικές πολύ σαφείς απαντήσεις για την νεοφιλελεύθερη αλαζονεία που ζούμε σήμερα.

Τι μαθαίνουμε λοιπόν από τον «Κύκλωπα»; Πρώτα από όλα ότι στην κοινωνία των.......

Ο καλός συνάδελφος andurarum βρήκε το ακόλουθο "χαμένο" απόσπασμα από την Αντιγόνη του Σοφοκλή και εμείς το αναδημοσιεύουμε.

ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ

Αποκλειστικό: βρέθηκε χαμένο απόσπασμα από την Αντιγόνη του Σοφοκλή.

Αντιγόνη: Πρέπει να θάψουμε τον Πολυνείκη, πριν τον κατασπαράξουν τα σκυλιά και τα όρνεα.

Αίμων: Δεν είμαι έτοιμος ακόμη, δεν θέλω να σε κοροϊδέψω. Το Σεπτέμβριο όλα θα αλλάξουν. Ο Κρέων θα πέσει σαν ώριμο φρούτο.

Αντιγόνη: Μα, δεν μπορούμε να τον αφήσουμε άταφο, μέχρι να είμαστε έτοιμοι! ή μέχρι να πέσει ο Κρέων!

Αίμων: Μην απομονώνεις τα λόγια μου......

Ο καλός συνάδελφος andurarum μας έστειλε και την τρίτη πασχαλινή ιστορία του, που όπως και οι προηγούμενες αξίζει να διαβαστεί με προσοχή, καθώς αποτελεί τροφή για σκέψη και προβληματισμό

Τον ευχαριστούμε για άλλη μια φορά για τη συνεργασία του και τη δημοσιεύουμε μαζί με τις ευχές μας για "Καλό Πάσχα" και "Καλή Ανάσταση"!!!!!

Πασχαλινές Ιστορίες ΙΙΙ: Το 13^ο ευαγγέλιο και οι κινηματικές ιεραρχίες

 Είχαμε δει πέρυσι, με αφορμή τις χριστιανικές αφηγήσεις των πασχαλινών ημερών, πώς ένα κίνημα καταστέλλεται και κεντρικός άξονας της καταστολής είναι η εγκαθίδρυση μιας ιεραρχικής σχέσης με τον ξένο (Πασχαλινές ιστορίες Ι - Ο αγρός του κεραμέως)

Και είχαμε δει επίσης ότι ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ ήταν εξαιρετικά καλός με τα νομισματικά, τόσο καλός που με δυο σειρές απάντηση μπορούσε να τσακίσει το αυτοκρατορικό νομισματικό σύστημα της ρωμαϊκής κατοχής. (Πασχαλινές ιστορίες ΙΙ - Τα του ΚαίσαροςΠασχαλινές ιστορίες ΙΙ - Τα του Καίσαρος).

Φέτος, μια και η Πρωτομαγιά πέφτει Μεγάλη Τετάρτη, ημέρα του Μυστικού Δείπνου και της προδοσίας, το ερώτημα που πλανάται στον αέρα είναι το εξής:

Τι είναι αυτό που κάνει τα κινήματα να αποκτούν ιεραρχίες, γραφειοκρατίες και εν τέλει να γίνονται όπως αυτό που τα ίδια αντιπαλεύουν; Και πώς ξεκινά η ιεραρχία σε ένα κίνημα;;

Δεν είναι τυχαίο ότι σε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κινήματα στην ιστορία της Μεσογείου, την απάντηση μας δίνει μια γυναίκα, που καταγράφει μια συζήτηση στο κίνημα στο οποίο συμμετείχε και η ίδια, αφού ο ηγέτης του έχει εκτελεστεί από τις ρωμαϊκές αρχές με τη σύμφωνη γνώμη των ντόπιων αρχόντων.

Διαβάζουμε λοιπόν σήμερα, πρωτομαγιά του 2013, το 13^ο ευαγγέλιο, το Ευαγγέλιο της Μαρίας[i], της Μαγδαληνής, όπως διασώθηκε σε τμήματα, και μας ενδιαφέρει ιδίως το τελευταίο κομμάτι του, στο οποίο άλλωστε σταματά και το ίδιο το κείμενο[ii].

Το Ευαγγέλιο της Μαρίας είναι το μόνο που φαίνεται ότι γράφεται εξ ολοκλήρου μετά την εκτέλεση του Ιησού. Η Μαρία περιγράφει με σαφήνεια ότι ενώ όλοι οι μαθητές του Ιησού είναι απαρηγόρητοι μετά τη σταύρωση, λαμβάνει η ίδια στη συνέλευση-συγκέντρωση τον λόγο, αρχικά για να......

Η φορολογική και γενικά η κρατική πολιτική φτιάχνει ιδεολογία;

Σ' αυτό το ερώτημα απαντά εύστοχα ο καλός συνάδελφος  "andurarum", τον οποίο ευχαριστούμε για άλλη μία φορά για την πολύτιμη συνεργασία του.

ΤΟ ΓΟΝΙΔΙΟ ΤΗΣ ΦΟΡΟΑΠΑΛΛΑΓΗΣ (1)

Φανταστείτε, λέει, ότι μέσα στον γενικό ορυμαγδό φόρων, έρχεται το ελληνικό κράτος, και παρατηρώντας γενική μείωση του πληθυσμού αποφασίζει να εντάξει εν μία νυκτί τους αλλοδαπούς μετανάστες που τώρα ζουν στη χώρα μας υπό παράνομο ή ημιπαράνομο καθεστώς.

Φανταστείτε, λέει, ότι για να γίνει αυτό, εκτός του ότι τους θεωρεί νομίμους κατοίκους της χώρας, τους δίνει χρήματα στο χέρι, δικαίωμα χρήσης γης, χρήματα για τα μηχανήματα άροσης και χρήματα για τους σπόρους και την καλλιέργεια.

Φανταστείτε, τέλος, το ελληνικό κράτος να παρέχει φοροαπαλλαγή για τρία έτη σε όποιαν ελληνική.........

Η εβδομάδα που ξεκινά προβλέπεται θερμή για πολλούς λόγους και παρότι αντιλαμβανόμαστε ότι υπό τις παρούσες συνθήκες η ενδοσκόπηση και ο εσωτερικός διάλογος αποτελεί πολυτέλεια, συνιστούμε ανεπιφύλαχτα να διαβάσετε το παρακάτω άρθρο του καλού συναδέλφου andurarum, αφενός γιατί αναφέρεται σε ζητήματα που απασχολούν όλους μας, αφετέρου γιατί προτείνει μια νέα και (υπό τις παρούσες συνθήκες)  πιο ρεαλιστική  στάση ζωής.

ΝΕΤΑ ΣΚΕΤΑ ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ

Λοιπόν, κοίτα τώρα, επειδή δεν έχουμε πολύ χρόνο και τα περιθώρια στενεύουν:

Το να λες ότι δεν μπορείς να τα βγάλεις πέρα και να μην θυμάσαι άν και πότε έκανες κάτι μαζί με άλλους για να το αντιμετωπίσετε όλοι μαζί, είναι μια πολύ κακή αρχή για τη συζήτηση. Ειδικά, επειδή δεν σε ρώτησα αν πήγες σε πορείες ή αν συμμετείχες σε κάποιο συνδικάτο. Βρε, με τους συγγενείς και τους φίλους σου, κάνατε ποτέ κάτι για να διευκολυνθείτε όλοι μαζί, π.χ. να αγοράσετε μια μηχανή για το γκαζόν αντί να έχει ο καθένας από μία;

Ναι, βρε παιδί μου, ήταν πολύ μπανάλ να συλλογικοποιείσαι για έναν χλοοκόπτη, αλλά π.χ. στο σύλλογο γονέων στο σχολείο πήγες ποτέ να δεις τι γίνεται;

Ωραία, δεν έχεις τέτοια συλλογική εμπειρία. Τι θα έλεγες να αποκτήσεις;

Όχι βρε παιδί μου, δεν σου είπα να πας σε διαδήλωση – δεν θες, δεν πας. Να χτυπήσεις την πόρτα του γείτονα, να φωνάξεις στο απέναντι μπαλκόνι τη .........

Επιτέλους θα έχουμε εκλογές. Ως εκ τούτου, τέτοιες μέρες, εκτός από τα του Θεού, πρέπει να αναλογιστούμε και τα του Καίσαρος.

Για να συμβάλλουμε λοιπόν και εμείς στον προβληματισμό των ημερών δημοσιεύουμε το παρακάτω άρθρο του καλού συναδέλφου andurarum, ο οποίος αναλύοντας τη γνωστή ρήση θίγει πολλά και επίκαιρα ζητήματα.

Θυμάστε εκείνη τη σκηνή όπου οι Ιουδαίοι πάνε να ζητήσουν συμβουλές από τον Ιησού, για το τι θα κάνουν με τη βαρειά φορολογία που τους είχαν επιβάλει οι Ρωμαίοι; Αν δεν θυμάστε, να σας το θυμίσουμε: οι Ιουδαίοι παραπονιούνται για τη βαρειά φορολογία στον Ιησού και του δείχνουν, για του λόγου το αληθές ένα νόμισμα με την κεφαλή (σφραγίδα) του Καίσαρα επάνω. Ο Ιησούς, που ήταν έξυπνος άνθρωπος, ρώτησε ποιος είναι ο τύπος πάνω στο νόμισμα και όταν του εξήγησαν, τους απάντησε «Αποδώστε όσα ανήκουν στον Καίσαρα, στον Καίσαρα, και όσα ανήκουν στο Θεό, στο Θεό».

Στο σχολείο και στην εκκλησία και όπου αλλού ρωτήσετε, μαθαίνουμε ότι αυτή η απάντηση είναι η βάση αφ’ ενός της αποδοχής του Ιησού της κρατικής φορολογίας και της διδαχής του ότι πρέπει να πληρώνουμε τους φόρους μας, αφ’ ετέρου ότι ακόμη και εάν η φορολογία έρχεται.........

Εχει σχέση η λαίλαπα που βιώνουμε στο χώρο της δικαιοσύνης με τη σπασμωδική (επιεικής χαρακτηρισμός) απόφαση του Υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ, κ. Χρυσοχόιδη για τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών;

Εμείς πιστεύουμε ναι! Οπως πιστεύουμε ότι το ζήτημα αυτό έχει άμεση σχέση τόσο με την οικονομική κατοχή της χώρας μας όσο και με την προσπάθεια βίαιης μετάλλαξης της κοινωνίας μας  .

Γι' αυτό  "ανοιγόμαστε" πέρα από την επικαιρότητα που αφορά στενά τον κλάδο μας και δημοσιεύουμε το παρακάτω άρθρο του συναδέλφου "andurarum", τον οποίο ευχαριστούμε άλλη μία φορά για τη συνεργασία του.

Πασχαλινές ιστορίες Ι – Ο αγρός του κεραμέως

Ένας παράξενος συνειρμός μου ήρθε μόλις άκουσα την ανακοίνωση του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη ότι θα δημιουργηθούν τριάντα (30!) στρατόπεδα συγκέντρωσης σε όλη τη χώρα: θυμήθηκα ότι αφού έγινε τί έγινε με τον Ιησού, μετάνοιωσε ο Ιούδας ο Ισκαριώτης και πήγε να επιστρέψει την αμοιβή του στους αρχιερείς.

Αρχικά, σκέφτηκα ότι ο αριθμός τριάντα (30) ήταν που δημιούργησε το συνειρμό, μετά όμως που θυμήθηκα όλην την ιστορία, άλλαξα γνώμη.

Δεν με ενδιαφέρει φυσικά να κάνουμε θεολογική συζήτηση, αν και, μέρες που είναι, μπορεί και να ταίριαζε. Δεν με ενδιαφέρει επίσης να μιλήσουμε για το τι πραγματικά συνέβη με τον αγρό του κεραμέως, με ενδιαφέρει πολύ........

Χθες το βράδυ η Πλατεία Συντάγματος ήταν πάλι γεμάτη.Τίποτα δεν θύμιζε τη βαρβαρότητα της προηγούμενης ημέρας. Κι ας ερχόταν η εσάνς από δακρυγόνο  και χημικό με κάθε φύσημα του αέρα. Κι ας ήταν ο περισσότερος κόσμος κατάκοπος από το κυνηγητό,  την ταλαιπωρία και τη δουλειά για να καθαριστεί ο χώρος και να ξαναστηθούν οι σκηνές που με τόσο ζήλο έκαψαν οι ράμπο του κ. Παπουτσή.

Τι γίνεται λοιπόν στην Πλατεία Συντάγματος; Που βρίσκει όλος αυτός ο κόσμος το κουράγιο να ξανάρχεται; Γιατί από το πρωϊ της Πέμπτης (30 Ιουνίου) άνθρωποι που μέχρι τότε δεν είχαν πατήσει το πόδι τους στην πλατεία (και αυτό είναι γεγονός διαπιστωμένο)  έσπευσαν προς βοήθεια προσφέροντας υλικά και εργασία;

Το εύψυχον σε νέες περιπέτειες

Ήθελα να γράψω από χτες το βράδυ, αλλά δεν ήξερα από πού να αρχίσω. Από την αρχή; Από το τέλος; Να το πω με δικά μου λόγια; Να σας το ζωγραφίσω;

Πραγματικά, δεν έχω λόγια από χτες να περιγράψω τα όσα είδα, άκουσα και έζησα στην Πλατεία Συντάγματος. Βασικά, αν ήταν εκεί ο Καραϊσκάκης, θα ήξερε να σας τα πει καλύτερα. Νομίζω και πιο διασκεδαστικά – μη σας πω ότι θα είχε πάρει φαλάγγι τους μπούληδες των ΜΑΤ (1) και ακόμη θα γελούσαμε.

Στην πραγματικότητα γελούσαμε, μετά δακρύων βεβαίως, άσχετο αν από δακρυγόνα δε φαινόταν ότι διασκεδάζαμε τόσο πολύ. Φοβάμαι ότι αυτοί οι τύποι με το σιδερόφρακτο styling δεν καταλαβαίνουν ότι τους .......